De mogelijke obligatiebubbel

Wat is eigenlijk een financiële zeepbel?

Men spreekt over een financiële zeepbel, of bubbel, naar de vertaling in het Engels, wanneer de marktprijs van aandelen, obligaties of andere verhandelbare waardepapieren, ver voorbij het punt stijgen waar de voordelen van het bezit ervan op lange termijn de eigenaar niet meer compenseren voor de kosten. Dat houdt in de marktprijs, vermeerdert met de kosten verbonden aan de handel, liquiditeitskosten en dergelijke. Er zijn ook risico’s verbonden aan het bezit van waardepapieren en de eigenaar wil ook daarvoor graag gecompenseerd worden.

En dan nu de obligatiemarkten.

Obligaties, de term betekend ‘verplichtingen’ zijn in feite beloftes van een bedrijf of een staat om rente uit te keren over een verstrekte lening of een deel van een lening. Investeren in obligaties wordt gedaan door investeerders die hopen een regelmatig en vast inkomen te vergaren uit het kapitaal dat ze bezitten.

Maar in ieder geval een deel van de obligatiemarkten zitten op dit moment gevangen in een zeepbel. Hoe groot is dat deel? Een kleine 85% van de investeerders denkt dat het niet meer verstandig is om te proberen met investeringen in obligaties een vast inkomen te vergaren.

En toch bezitten veel investeerders nog steeds obligaties, het ziet er overigens ook niet naar uit dat ze massaal op de markt geworpen worden. Dus waar komt die tegenstelling vandaan?

Het wereldwijde monetaire beleid is er op gericht de waarde, vooral van de eigen munteenheid en de eigen waardepapieren, stabiel te houden door middel van gerichte aankopen of verkopen. De Verenigde Staten heeft haar beleid tot aankopen van obligaties, eigen obligaties dus, wat meer losgelaten, het zogenaamde Quantitative Easing, maar dat heeft niet als resultaat gehad dat de rentevoet weer is gestegen. Japan heeft het Quantitative Easing op een niveau van 15% van haar GBP laten staan en er zijn berichten dat er een verhoging van dat percentage verwacht wordt. In maart van dit jaar heeft de Europese Centrale Bank haar QE programma uitgebreid van € 60 miljard naar € 80 miljard in obligatie aankopen per maand.

Die aankopen zijn niet gericht op het verdienen van een inkomen.

Al die aankopen van obligaties door Centrale Banken worden opzettelijk verricht, natuurlijk. Door op obligaties te bieden zijn de aankoopprijzen van die obligaties gestegen en is de rentevoet gedaald. In sommige gevallen zo ver gedaald dat er sprake is van een negatieve rente. Dit is nu het geval in Europa. De ECB berekent nu een negatieve rentevoet van 0.4% aan banken die geld lenen van de ECB. Dit betekend natuurlijk dat de Europese Centrale Bank de andere banken betaald om geld bij de ECB te lenen.

In juli werd Duitsland de tweede G7 staat die staatsobligaties uitgegeven heeft met een looptijd van 10 jaar en een negatieve rentevoet een negatieve rentevoet. Volgens een bron heeft 80% van de Duitse obligaties een negatieve rentevoet. In Japan staan de obligaties met een looptijd van 20 jaar ook al onder het nulpunt. Dat maakt het leven van de wereldwijde obligatiefondsen managers er niet makkelijker op. De meeste internationale fondsen houden een indicatie van tussen de 20% en 30% Japanse obligaties aan. Hoe zou u het vinden als een derde van uw bezit gegarandeerd alleen maar verlies lijdt?

Op de obligatiemarkten wereldwijd heeft $ 13 triljoen aan obligaties een negatieve rentevoet.

Een beetje de omgekeerde wereld.

Deze omgekeerde wereld komt een aantal mensen natuurlijk wel goed uit.
Er zijn investeerders die denken dat de negatieve rentevoet eigenlijk een teken is van welvaart.

Sommige managers van obligatiefondsen hebben zelfs een slimme manier bedacht om geld te verdienen in deze marktsituatie. Het opkopen van Japanse obligaties met negatieve rentevoet en die inzetten om wisselkoersen vast te zetten, waardoor de Amerikaanse obligaties met een gelijke looptijd ineens vier maal zo veel op kunnen brengen door prijsgaranties. Ze gebruiken hun kennis van de markt om de negatieve opbrengsten om te zetten in winst.

En waar doen ze het allemaal voor?

En daar gaat het eigenlijk om, lage en negatieve rentevoeten dwingen investeerders op zoek te gaan naar hogere winsten. En al doende nemen ze steeds grotere risico’s. Misschien wel omdat ze weten dat de centrale banken dit beleid zullen aanhouden ondanks de negatieve effecten op de lange duur.

En het is op de lange duur dat de zeepbel, de bubbel, uit elkaar gaat barsten, zoals zeepbellen dat altijd doen. Wanneer u denkt een vast inkomen te kunnen genereren met obligaties, koop ze dan gewoon even niet, laat wat u nu hebt mooi zitten in uw portefeuille, het zal allemaal ook weer overwaaien, daar zijn zeepbellen ook heel goed in.

Een reactie plaatsen